عکاسی در مسیر زیارتی اربعین ـ چند نکته


نکاتی که در این متن به آن‌ها اشاره می‌کنم برگرفته از تجربیات شخصی، دیده‌ها و شنیده‌هاییست که بهتر است برای عکاسی در مسیر زائران پیاده اربعین مد نظر قرار گیرند. مطمئنا دوستانی که سال‌های قبل تجربه‌ی این سفر را داشته‌اند تجربه‌هایشان بیشتر از من و گرانبهاتر است اما صرفا این نکات را برای عکاسانی که برای بار اول قصد همراهی در این اتفاق بزرگ را دارند می‌نویسم شاید که مورد استفاده قرار گیرد و سبب خیر شود.

۱- تا جایی که امکان دارد سبک‌‌بار سفر کنید تا سبک‌بال باشید و از قافله عقب نمانید، تنوع لنز و تعدد بدنه و متعلقات به صلاح نیست و کاربردی هم ندارد. این سفر با سفر‌های دیگر فرق می‌کند.

۲ – یک کوله‌پشتی مناسب که دارای ضربه‌گیر باشد و از بدنه دوربین و لنزتان مراقبت کند از واجبات است. همراه داشتن چفیه ( که کاربرد‌های فراوان دارد)، کلاه آفتابگیر، بادگیر، چتری کوچک و دفترچه یادداشت هم توصیه می‌شود.

۳- استفاده توامان از دوربین اس‌ال‌آر، دوربین کامپکت، دوربین تلفن‌همراه و دوربین‌های دیگر فرصت سوزی در ثبت حادثه‌هاست. توصیه شده است که تمرکز ذهنی و بصری را به تعدد ابزار آلوده نکنیم و به استفاده مفید و موثر از یک ابزار خوب، بسنده کنیم.

۴- اگر سیم‌کارت عراقی ( آسیاسل توصیه شده است) تهیه کردید شماره آن را به همراه نامتان روی برچسبی نوشته و به روی لنز و بدنه دوربین بچسبانید تا خدای‌نکرده اگر دوربین مفقود شد یا جاماند، شخصِ یابنده امکان ارتباط با شما و دریافت مژدگانی را داشته باشد.

۵- وضعیت هوا اصلا مشخص نیست، معمولا روزهای داغ و شب‌های سرد در انتظار است. به همراه داشتن لباس گرم ( زیپ داشته باشد بهتر است) توصیه شده و البته اگر از جلیقه خبرنگاری استفاده کنید جیب‌های متعددش در این سفر بسیار کاربردی است.

۶- مسیر پیشنهادی از لحاظ امنیتِ بهتر برای پیاده‌روی، جاده نجف به کربلاست. این مسیر حدود هشتاد و پنج کیلومتر است و می‌توان جاده را در دو روز و سه شب با پای پیاده پیمود.
تمام طول مسیر  از خروجی نجف تا ورودی کربلا تیرک‌هایی وجود که شماره‌گذاری شده‌اند و هر کدام از این تیرک‌ها با هم پنجاه متر فاصله دارند. ازخروجی نجف تا دوراهی کربلا سیصد تیرک و از ابتدای بزرگراه کربلا تا ابتدای شارع العباس(ع) هم یک‌هزار و چهارصد و شصت تیرک وجود دارد. این علایم نشان می‌دهد که چقدر از راه طی شده و چقدر تا مقصد باقی مانده است.

۷- بهتر است باطری یدک و پاور‌بانک همراه باشد اما اگر هم نبود ملالی نیست چون در طول مسیر موکب‌هایی (چادر هیئت‌های عراقی) هستند (تقریباً هر یک کیلومتر) که در کنار جاده پنل‌های پانزده‌تایی یا بیست‌تایی برق گذاشته‌اند و استفاده از آن‌ها هم رایگان و صلواتی‌ است.

۸-
از صفحه‌ی اول گذرنامه و صفحه ویزا عکس بگیرید، در صورت مفقود شدن گذرنامه این عکس‌ها بسیار با ارزش می‌شوند و روند کمک به شما را تسریع می‌کنند.

۹- قبل از سفر اطلاعات کاملی از تاریخچه و چرایی این اتفاق بزرگ کسب کنید و به ایده‌های تازه برای ثبت «مجموعه عکس» فکر کنید.

۱۰-
برای استراحت شبانه سه گزینه پیش روی شماست. موکبهای چادری، موکبهای ساختمانی و یا خانه‌های روستاییان. هنگام غروب روستاییان اطراف مسیر به کنار جاده می‌آیند و زائران را به خانه‌هایشان دعوت می‌کنند. این یک فرصت استثنایی برای ثبت عکس‌ است. البته در این مهمان‌شدن‌ها اگر تنها نباشید بهتر است. معمولا روستاییان خدمات زیادی به زائران ارائه می‌دهد از غذای گرم و خوب گرفته تا ماساژ پا و شست‌وشوی البسه. موکب های چادری برای استراحت‌های کوتاه بین روز مناسب‌تر است. موکب های ساختمانی هم هرکدام شرایط خاص خودش را دارد و با هم متفاوت است. اما برای ثبت عکس بهترین گزینه همان خانه‌های روستاست. در هر حالت و هر مکان بهتر است حواستان به ابزار و کیف و دوربین‌تان باشد. به هر حال احتیاط در هر شرایطی شرط عقل است.

۱۱- در ازدحامها و ورود به دکه‌های بازرسی خصوصاً‌ در شهر کربلا و نجف، که در صف‌های طولانی قرار می‌گیرید ممکن است زیپ کوله باز شود! و چیزی از ابزار و داشته هایتان از دست برود. به همین خاطر بهتر است کوله را مثل کیف کانگورو برعکس کنید و بندازید جلویتان طوری که بند‌ها همچنان روی شانه باشد. این‌طوری خیالتان از احتمال باز ماندن یا باز شدنِ زیپ کوله راحت می‌شود.

۱۲- روی گوشی همراه اپلیکیشن گوگل ارث را نصب کنید که در صورت لزوم به نقشه دسترسی داشته باشید، نقشه‌های زیر را هم می‌توانید با کلیک بر روی هرکدام دانلود کنید و در طول سفر از آن‌ها استفاده کنید:
نقشه مسیر پیاده روی از نجف به کربلا ، 

نقشه مسیر پیاده روی نجف به کربلا به همراه اماکن و شماره عمود‌ها ،

نقشه و راهنمایی حرم امام حسین (ع) ،

نقشه و راهنمای حرم حضرت ابوالفضل (ع) ،

نقشه و راهنمای شهر کربلا و اماکن .

۱۳- با توجه به حساسیت و کنترل شدید سیطره ها (ایست و بازرسی) و مراکز نظامی اکیدا از ثبت عکس از این مراکز و یا حواشی آن خودداری کنید که عواقب دلنشینی ندارد.

۱۴- آموختن بعضی از واژه‌های پرکاربرد عربی می‌تواند پل خوبی برای ارتباط با سوژه‌ها باشد و باعث ایجاد دوستی و انس و الفت شود، برای یادگرفتن بعضی از این واژه‌ها می‌توانید به این صفحه ( آموزش واژه‌های پرکاربرد عربی ) مراجعه و یا کتاب آموزش زبان عربی در سفر را تهیه کنید.

۱۵- و پیشنهاد آخرم این است که در دفترچه ای که همراه دارید حس و حالتان را در هنگام سفر بنویسید، هر روز خودتان را به نوشتن ملزم کنید تا در پایان این سفر متفاوت و خاص، نوشته‌های روزانه‌تان مکمل عکس‌ها باشد.