«من اغلب جذب محیط‌هایی می‌شوم که دارای خاطره، تاریخ، اتمسفر و قصه‌های پیرامونی است. نشانه‌های تصویریِ به جا مانده از حضورِ آدم‌ها، تخیلات ذهنی من را شعله ور می‌کند. مردم به هرجایی که می‌روند مقدار انبوهی از شور و انرژی خودشان را در آن فضا‌ها، پشت سرشان جا می‌گذارند. من عاشقِ ثبت کردنِ این انرژیِ غایبم.»                        
                                                                                                                           مایکل کنا*


بدون عنوان ـ جزیرهء سوماترا ـ اندونزی ـ ۲۰۱۲
            بدون عنوان ـ جزیره سوماترا ـ اندونزی ۲۰۱۲ عکس: حمید سلطان آبادیان


قرار است به زودی و به طور منظم، در این وبلاگ مطالبی پیرامونِ عکاسی و به طور ویژه در مورد «عکاسی در سفر» بنویسم. بعضی از این نوشته‌ها بازگوییِ تجربیاتی (هرچند اندک) است که در طول سفر‌های متعدد و دراز مدت برای عکاسی در داخل و خارج از کشور داشته‌ام. بعضی‌هایش هم بیانِ سئوالاتِ بی‌شماری است که در طول اندک زمان آشنایی‌ام با هنرِ شگرفِ عکاسی همینطور در ذهنم پیچ و تاب می‌خورد و جواب‌هایش‌ در طولِ گذشتِ زمان، تغییر می‌کند. پیرامونِ چرایی و چیستی‌اش و حقیقت‌ و دروغ‌هایش. خلاصهء کلام اینکه، بهانه‌ام برای نوشتن در اینجا «عکاسی» است.


پی‌نوشت :
 * Michael Kenna
عکاس معاصر انگلیسی 

صفحه 11 از 11
صفحه قبلی |<< << < ... 10  [11]